23 Eylül 2019 Pazartesi
Ana Sayfa / Blog / Saim Yılmaz / Kendi Halinde Bir Yazar’dan Hayata Dair

Kendi Halinde Bir Yazar’dan Hayata Dair

HuzurHayat çok kısa…

Bir göz açıp kapayıcaya kadar geçiyor maalesef.

İnsanlar kötü.

İki lokma ekmeği paylaşmak için oturmalıyız aslında sofraya.

Ama gözümüz hep diğer lokmada.

Neyi paylaşamıyoruz? O da belli değil…

***

Her şeyden önce haddini bilmeli insan.

Sınırları olmalı ve o sınırları geçmemeyi öğrenmeli.

Hep öğrenmeli… Büyük, küçük demeden öğrenmeli herkesten.

Ve yenilemeli kendini.

Öğretmeye çalışmamalı, kendi bilmediğini.

Bir sonu olmalı bu kasılmaların…

“Küçük dağları ben yarattım” havasındayken yaradanı incitmemeli…

***

Hayat çok kısa aslında…

Bir göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor maalesef.

Nereden geldiğini unutmamalı insan ve başını eğmemeli her yeni gelene…

Rüzgara göre yelken açmamalı.

Bazen de itirazları olmalı, yolunda gitmeyen düzene.

Herşeye kafa sallamamalı insan,

Ve bir duruşu olmalı…

***

Kendini diğerlerinden üstün görmek de bir hastalık.

Neden çekemiyorsun senden iyi olanı?

Hep başkalarından övgü, takdir ve alkış bekliyorsun…

Fakat, neden kendin hiçbir şey vermeye yanaşmıyorsun?

Kişisel çıkarların için herkesi çiğneyip geçiyorsun da

bu durumdan zerre pişmanlık duymuyorsun…

***

Kendine odaklı yaşayan insanlar tehlikelidir.

Ama tehlikeleri kendilerinedir.

***

para-var-huzur--Kendini beğenmişlik ileri derecede psikolojik bir rahatsızlıktır.

Bu rahatsızlığın ana kaynağı; toplumsal baskı, aile yapısı ve çocukluk yıllarında yaşanmış olunan bazı problemler ve sevgi eksikliği olabilir.

Kendini beğenmiş insanlar, herşeyin en iyisini bildiğini iddia eder ve sürekli kendi reklamlarını yaparlar.

Karşısındaki insanın ne düşündüğünü hiçbir zaman anlayamazlar.

Anlamak için de en ufak bir çaba göstermezler.

Kendilerinin övülmesinden hoşlandıkları için, ilk zamanlarda herkese karşı çok sevimli davranırlar ve insanları etkilemek için ellerinden geleni yaparlar.

İstediklerini elde ettikleri an, içlerindeki şeytanı çıkarırlar.

Şirin kişiliklerinden eser kalmaz.

***

Bundan sonraki aşamada “hasetlik” duygusu kapısını aralar.

Başkalarının başarısını ve mutluluğunu kıskanma evresi başlar.

Başka insanların mutluluğu, bu insanları aşırı mutsuz eder.

Çünkü başkalarının mutsuzluğundan beslenirler…

Mutluluğu sadece kendilerinin hak ettiğini düşünürler.

Eleştiriye asla tahammülleri yoktur.

Eleştirilirlerse aşrı tepki gösterir, saldırganlaşır ve depresyona girerler.

İnsanları sürekli ezme çabası içindedirler.

Ama bir gün, biri çıkar ve tokat gibi tüm gerçekleri yüzlerine çarparsa, çabuk dağılırlar.

***

Aslında davranışlarımız taklitten ibarettir.

Yeni doğmuş bir bebek ne yapacağını bilemez doğduğunda.

Kendine bu dünyadan bir rol-model seçer.

Çocukluk yıllarında anne babasından yeterince sevgi ve ilgi görmeyen çocukların kendilerine güveni yoktur.

Kendilerini sevmedikleri gibi bir başkasını da sevemezler…

Çünkü sevilme hissini yaşayamamışlardır ve bu duyguyu alacağı bir rol-modelleri yoktur.

Çocuk için anne, baba bir aynadır.

Aynada neyi gösterirseniz, karşılığında onu alırsınız.

Aynada sevildiğine dair bir görüntü yoksa, insanları sevmesi de mümkün değildir.

***

Çocuklarınızı sevgiyle yetiştirin…

Onlara verebileceğiniz, modası geçmeyecek en güzel hediye sevginizdir.

Sevgisiz yetiştirdiğiniz her çocuk,

ileride sevgiyle yetişmiş bir başka çocuğun ayağına dolaşabiliyor.

Ama elinde güçlü olmayan bir silahla savaşmak,

Ne yazık ki savaşı kaybettiriyor…

***

Bu meseleyi neden bu kadar uzun uzadıya anlattım?

Elbette bir sebebi var.

Yazarken de hayattan besleniyoruz.

Haftaiçi yaşadığım bir olay sonrası çıktı aslında yazının konusu.

“Sen benim muhatabım olamazsın…” cümlesidir doğrusu.

 

Tam da bu noktada,

“Peki sen kimsin?” diye sormazlar mı insana?

Ve bilmediğin konularda,

Gerek yok yorum yapmana…

Rahatsızlık vermemiştir inşallah kimseye yazımız,

Herkes işine bakarsa bozulmaz ki tadımız…

 

Hayat çok kısa…

Her anın hakkını vererek yaşamanız dileğiyleR

30;

 

Saim Yılmaz

kendi halinde bir yazar

www.saimyilmaz.com.tr

saim@saimyilmaz.com.tr

saim.yilmaz@renklimola.com

 

Hakkında Saim Yılmaz

İlginizi çekebilir

Teşekkürler Öğretmenim!

Soğuk bir Kasım ayının ortalarıydı.   Dağları karlarla kaplanmış ve yılan misali kıvrılan yollarından sadece …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Close
Please support the site
By clicking any of these buttons you help our site to get better